2 -6 R.I. Nieuws 

Donderdag 1 juli 2010

 

Het 60 jarig bestaan Regiment Limburgse Jagers.

 

Vanwege mijn onderscheiding  met de Antoni-waardering werd ik met partner, in mijn geval dus Joop, door de commandant en Stichting Regiment Limburgse Jagers uitgenodigd om in Roermond aanwezig te zijn bij de onthulling van een plaquette op het monument voor de Ernst Casimirkazerne.

 

De  plaquette  verwijst naar de oprichting van het Regiment Limburgse Jagers in de Ernst Casimirkazerne op 1 juli 1950. De naam Limburgse Jagers werd gekozen door Luitenant-kolonel  J.L.H.A. Antoni , die van 1948 tot 1950 commandant was van het 2e en 6e regiment  Infanterie en op 1 juli 1950 de eerste commandant werd van de Limburgse Jagers.

 

De dag begon al met de reis naar Roermond. Een prachtige zonovergoten dag met hoge temperaturen lag voor ons. Met open dak zoefden wij met de auto vanuit het Westen naar het Zuiden des Land. 

Na een ontvangst met een kopje koffie in Foroxity van het Designer Outlet Roermond was er een expositie militair materieel op het Kazerneplein, een doorlopende videopresentatie R.L.J., 

een expositie Historische Collectie L.B.J. en de stand van L.B.J.  

De dag werd muzikaal omlijst door verscheidene optredens van ReunieOrkest Limburgse Jagers.

 

Na  toespraken van de kap.b.d. de heer v.d. Ploeg,  de heer N.Vroon, voorziter Stichting Limburgse Jagers,  Generaal-Majoor M.C. de Kruif (Regimentsoudste) en de burgemeester van Roermond de heer H. van Beers was, in het bijzijn van de burgemeester van Weert, de heer Niederer en de monsieur van Roermond, om 13.00  de onthulling van de plaquette. Na het spelen van het Wilhelmus, volgde het Regimentslied, waarbij traditiegetrouw door militairen met de baret en door burgers met een witte zakdoek wordt gezwaaid. Het werd  een vrolijk gewapper. 

Na afloop van het officiële gedeelte  kreeg ik nog de kans om een kort gesprek met Generaal-Majoor de Kruif en Kolonel  R. van Harskamp (waarnemend regimentscommandant)  aan te gaan en kon ik  vermelden dat ik een verslag met foto van de onthulling op de website en in het eerst komende exemplaar van de Sepatoe Roesak zal plaatsen. 

Generaal-majoor M. de Kruif en kolonel R.van  Harskamp

Na gebruik te hebben gemaakt van de lunch en  nog gesproken te hebben met o.a. luit.kol.b.d. de heer Tummers,  de heer Vroon, de heer de Leeuw  hebben we,  de raad van de Burgemeester van Beers opgevolgd en de winkels in het Disigner Outlet  en de binnenstad van Roermond bezocht. 

brief van Marianne Lankhuizen aan de sobats van 2-6RI.

Beste Sobats,

De gebeurtenissen van de afgelopen weken dwingen mij er toe aan u een brief met uitleg daarover te sturen.

Omdat ik meerdere keren aan Jan Verdonschot en consorten dwingend heb gevraagd om openheid over het kasgeld van de Sobats van 2-6RI te geven, heeft die groep mij uit het zgn. bestuur gezet. Zij weigeren de financiële gegevens openbaar te maken.

Na al het verwarrende en onverkwikkelijke schrijven nu een brief met prettig nieuws. Hoewel er de laatste maanden veel verdriet is gedaan aan de Sobats ben ik mij voortdurend blijven inzetten voor u. Mijn oprechte excuses aan u dat ik niet heb kunnen verhinderen dat anderen zoveel kwaad bloed gezet hebben bij de vriendenkring van Sobats 2-6RI. 

Ondanks de vreselijke handelingen van Jan Verdonschot, Wim Veldman, Ine Luycks van Gils en later nog ( nota bene erelid!) Gerrit van Gils kunnen wij u vertellen dat wij een reünie hebben georganiseerd.

De jaarlijkse 2-6RI reünie zal worden gehouden op:

Woensdag 15 september 2010

De plaats van samenkomst is:

de van Brederode/ Lunettenkazerne in Vught.

De zaal gaat om 10.00 uur open en de aanvang van de reünie is 11.00uur.

De warme  ( nasi) maaltijd gebruiken we omstreeks 14.00 uur en 17.00uur is het einde van de reünie. 

Inschrijfkosten bedragen  10 euro per persoon en is inclusief de maaltijd.

Joop en Marianne hebben de kazerne uiteraard eerst bezocht. Het moest natuurlijk een gelegenheid zijn waar het voor de sobats een comfortabel en prettig vertroeven is. De locatie is zorgvuldig gekozen omdat die nu centraal ligt voor de Sobats en het is er  uitstekend geregeld. De parkeerplaats is voor de ingang. Natuurlijk hebben we een geheel verzorgd programma opgesteld. U kunt weer rekenen op een vanouds gezellige en prettige dag. Wij hebben daar alle voorzorgsmaatregelen getroffen zodat de reünie niet meer door een onbekwame onruststoker geannuleerd kan worden.

Hoe is het toch zover gekomen dat we nu voor de tweede maal een reünie moeten organiseren? Wij zullen proberen het u in het kort zo duidelijk mogelijk te maken.

Sinds september 2002 verzorgt Marianne, op verzoek van toenmalig bestuurslid Gerrit van Gils, het secretariaat. Zij ontving daarvoor een kleine vergoeding voor o.a. organiseren reünie, samenstellen en verzorging van de Sepatoe Roesak, gebruik van telefoon/internet, postzegels, papier, cartridges, computer en nog enkele kleine dingen. In 2005 veranderde de privé situatie van Marianne en liet zij de commissieleden weten naast de kleine vergoeding geen eigen geld meer te kunnen besteden aan de zaken betreffende de 2-6RI commissie ( o.a. behoud van reclamevrije website.) De commissieleden besloten tot een verhoging van de maandelijkse vergoeding.

In 2009 kwam Marianne met een voorstel de doelstellingen van de commissie te verruimen door o.a. het bezoeken van de Sobats die de reunie niet meer ( kunnen) bezoeken. Het voorstel werd aangenomen met de beperking dat de commissieleden die het dichts bij een zieke sobat woonden zich voor die taak  van een bezoek zouden opgeven. Er kwam niets van terecht. Niemand werd bezocht. Daarop gingen Joop en Marianne die taak op zich nemen. En met succes. Vele sobats werden ondertussen bezocht. 

Om de kosten te drukken werd in enkele gevallen de vrijreizen treinkaartjes die door sobats naar het secretariaat werden gestuurd daarvoor gebruikt. In andere gevallen werd een benzine onkosten vergoeding gedeclareerd. Maar ook bezochten zij sobats op eigen kosten.  De penningmeesters waren het hiermee niet eens en weigerden de vergoeding over te maken. Tevens besloten zij zonder inspraak van Marianne samen de maandelijkse vergoedingen aan het secretariaat te halveren. Marianne wilde daar wel over praten indien het in het belang van de sobats was. Echter geen reactie. Maar toen bleek dat er een groot bedrag in kas was. Het juiste bedrag weten we nu nog steeds niet, maar het was in ieder geval meer dan 7000,- euro( zevenduizend euro! ) Dat was het moment dat   Marianne om openheid vroeg betreffende de financiën van de kas van de sobats van 2-6RI. Zij vindt dat het uw geld is en dat u daarom mag, nee, moet weten wat er in die kas zit en wat er mee gedaan wordt.  Daar wordt geen antwoord op gegeven. Vele, echt vele malen heeft Marianne om een verantwoording gevraagd, maar tot op de dag van vandaag is er geen enkel antwoord gekomen. Wel werden  vanaf januari 2010 alle vergoedingen stopgezet. De druk van het boekje tegengehouden. Ook werd er door die mensen een perfect geregelde reünie geannuleerd met de mededeling dat er later een andere reünie zou worden georganiseerd. Over vergoeding van de gemaakte onkosten werd niet gesproken. 

Tijdens een algemene bestuursvergadering van 1 april is dan ook besloten om een nieuw bestuur te vormen. U heeft dit kunnen lezen in de Sepatoe Roesak van april 2010. Maar het "oude bestuur" wilde  zich daaraan niet te onderwerpen. Negeerde en passeerde zelfs de  bemiddeling van de Limbugse Jagers. 

Het is eigenlijk te gek voor woorden maar het is gebeurd en u hebt er de wrange vruchten van geplukt. Marianne werd te lastig. Weg Marianne. Weg reünie, weg geld. Geen enkele inspraak van de sobats. Maar wel smerige verontrustende brieven, noem maar op. Weg vriendschap en gezelligheid bij 2-6RI. 

Maar bij ons staat het belang van de Sobats voorop.  Wij geven u wel het respect wat u verdient! 

Zoals Marianne altijd zegt: “Ik blijf mijn ‘MANNETJES’ van 2-6RI trouw tot aan de laatste snik. Daarom de reünie in Vught op woensdag 15 september.  Komt u allen!  

Vanaf heden bestaat de commissie uit  jongere, enthousiaste en zeer betrokken leden:  

Voorzitter en secretaris: Marianne Lankhuizen

Adres : Schakelpad 12, 3192 J H Hoogvliet

Tel: 010-4382758 of mobiel 06-25278220

E-mail: marianne.lankhuizen@gmail.com

Tevens samenstelling en opmaak boekje Sepatoe Roesak.

Penningmeester: Joop Pragt, tevens redacteur Sepatoe Roesak

Coördinator nazorg: mevr. M.M.C. de Jong

Algeheel verzorger drukwerk: Theo Eversen

Eindcontrole financiën: i.n.o. Financieel adviesbureau Maastricht.

Voor betalingen en donaties: Fortisbank 972138021 t.n.v. M.W.C.A. Lankhuizen te Hoogvliet

Zij zitten niet stil en hebben allen respect voor en (familie) banden met 2-6RI Sobats. 

Zoals u ziet zijn dat nogal wat veranderingen. De gebeurtenissen van het afgelopen jaar hebben ons gedwongen om deze maatregelen te nemen. Wij willen absoluut voorkomen dat alsnog de reünie van de Sobats door een onbekwame onruststoker geannuleerd kan worden!

De naam en doelstelling van de commissie zijn ook veranderd. 

De  naam is nu: reünie- en nazorgcommissie 2-6RI, T-Brigade.  De nazorg slaat op  de bezoeken die nu worden gebracht aan de Sobats die om wat voor reden de reünie niet meer (kunnen) bezoeken. Sommige Sobats hebben per post al financiële bijdragen gestuurd. Heel hartelijk dank daarvoor. We hebben het als begin saldo in de nieuwe kas gestort. Ook hartelijk dank aan de Sobats die per brief, e-mail en telefoon hebben gereageerd op de gebeurtenissen. 

Theo Eversen, de zoon van, heeft al aangeboden dat hij het drukken en verzenden van alle correspondentie en  2x per jaar de Sepatoe Roesak kosteloos zal verzorgen. Dus zet de klapstoeltjes maar weer op tijd klaar bij de brievenbus. Maar eerst naar de reünie op 15 september. Daar zullen wij u nog meer informatie geven over de gang van zaken. Inschrijfformulieren en het uigebreide programma volgen later.

Doorstrepen wat voor u niet van toepassing is:

                     Bezoek aan sobat Looman en partner mevr.Overmans  en 

                                            bezoek aan meneer en mevrouw Dejong te Maastricht. 

Al snel nadat de Sepatoe Roesak van april 2010 was verschenen met de uitnodiging voor de reünie van 6 mei, belde mevrouw Overmans naar het secretariaat. Zij liet weten dat zij ernstig te val was gekomen bij een nachtelijke afdaling van de trap. Vanwege kneuzingen, schrammen en builen was het niet mogelijk om naar de reünie te komen.  Heel jammer natuurlijk.

Het geval wilde dat familie Dejong uit Maastricht gehoor aan de oproep in de Sepatoe Roesak van december had gegeven en twee treinkaartjes naar het secretariaat had gezonden.  Dit heeft u kunnen lezen in de Sepatoe Roesak april 2010. Familie Dejong heeft vanwege gezondheidsklachten de afgelopen twee reunies  niet kunnen bezoeken. 

Marianne hoorde dat beide families redelijk bij elkaar in de buurt woonden en trok al snel de conclusie dat een dubbel bezoek op een en dezelfde dag best mogelijk was. Na overleg met betrokken families werd besproken dat bij de een het eerste kopje koffie werd gedronken en bij de ander het tweede kopje koffie genuttigd zou worden. Zo gezegd, zo gedaan.

Vroeg uit de veren en op pad! Met de metro naar Station Rotterdam en dan sporen naar Maastricht. Overstappen in Eindhoven. Nederland, wat ben je toch mooi!  Landschap na landschap zoeft ons voorbij. Sommige plaatsen lijkt het alsof de tijd heeft gestaan, andere plaatsen wordt ijverige aan de nieuwbouw gewerkt. Maar verder en verder rijdt de trein. Maastricht. Mooi op tijd bij de familie Loomans. Meneer Loomans stond bij de deur al ons op te wachten! Wat een warm onthaal. In de zonovergoten woonkamer, genietend van een heerlijk versgezet kopje koffie  met een flink stuk slagroomgebak, kwam het gesprek al snel op de recente gebeurtenissen in het bestuur. Meneer Loomans was heel ontdaan hierdoor. ( Met hem vele andere sobats) en zag het voortbestaan van 2-6RI ten gronde gaan. Marianne en Joop vertelden hem dat het allemaal nog niet zo zwart was als het eruit zag en dat meneer Loomans snel wat meer van hen zouden horen. 

Mevrouw Overmans keuvelde er lekker op los. Het prachtige uitzich dat zelfs tot in België toe reikte,  familiesituatie, de kinderen en kleinkinderen. Ook van de onfortuinlijke val van de trap en de nasleep daarvan werd ons uit de doeken gedaan. Een hele consternatie was het geweest. Buren in nachtgoed die op de schreeuw van mevrouw Overmans waren afgekomen. Huisarts die niet wilde komen kijken, maar diagnose via de telefoon wist te geven.   Joop probeerde ook nog even de voetbaluitslagen door te nemen met de heer Loomans. Ik geloof dat er geen fanatiekere voetballiefhebber dan Joop rond loopt!

Vanzelfsprekend kwamen ook de verhalen over 2-6RI ook los. Herinneringen, verhalen, namen en vragen, we hebben alles gehoord. De interesse naar het wel en wee van de andere sobats was ook hier weer groot. Veel wetenswaardigheden zijn weer uitgewisseld.  Ook hier blijkt weer dat het boekje zo gewaardeerd wordt. Helaas is door gezondheidsredenen het voor de familie Loomans ook moeilijk geworden om naar de reünie te komen.  Dit bezoek zo gezellig thuis werd daarom des te meer gewaardeerd. Meneer Loomans voelt dat hij steeds minder wordt. Ja, de jaren gaan nu hard tellen. Ondanks de lichamelijke beperkingen, zag het paar er goed uit. Dat mag ook wel eens gezegd worden. Het middel wat gebruikt wordt om er zo jong uit te zien werd niet prijs gegeven. Wij houden het op de liefde voor elkaar! Na een heel gezellige morgen, werd het toch tijd om weer verder te gaan. Na nog een stuk of wat foto's gemaakt te hebben, namen we afscheid. Op naar de bus. 

Het was een zonovergoten dag en daarom ook dubbelop genieten van alles wat we zo onderweg zagen. Alles zag er op zijn zon-dags uit. Halte Emmaplein, onze stop! Na netjes de weg zijn gewezen door een voorbijganger, stapten wij precies op de afgesproken tijd de hal binnen van het wooncomplex aan het Volksplein. Mevrouw Dejong kwam ons in het trappenhuis al tegemoet. Weer zo'n gastvrije ontvangst. Kwiek ging mevrouw ons voor. Meneer Dejong zat heerlijk in zijn comfortabele stoel ons op te wachten. We werden weer voorzien van versgezette koffie en oh oh Joop, weer met gebak. Een heerlijke punt Limburgse vlaai!! Hoe het moet met het trouwpak straks.???  

Nadat we eerst genietend ons kopje koffie dronken en meneer Dejong nog een beangstigende hoestbui kreeg omdat hij zich verslikte in een hapje lucht,  werd als eerste geinformeerd naar de gezondheid van onze gastheer en gastvrouw. Mevrouw Dejong is nog kwiek en bedrijvig. Meneer Dejong is wat minder na een val door,  naar alle waarschijnlijkheid, een kleine TIA. Maar er werd nog reikhalzend uitgekeken naar de verlening van het rijbewijs. 

Ook hier kwam meteen al de recente brief te sprake. De vele vragen die waren gerezen bij het lezen van de brief, kwamen nu ter tafel en werden door ons geduldig en duidelijk beantwoord en daar waar nodig was, uitvoeriger toegelicht.  De verontwaardiging werd naar mate meer en meer duidelijkheid in het geheel kwam, groter en groter. Ook hier waren meneer en mevrouw van mening dat door toedoen van bepaalde leden van het bestuur het nu wel afgelopen was met 2-6RI. Dat het onvoorstelbaar was dat er geen openheid in de financiële toestand van de kas werd gegeven en dat er absoluut geen sprake was van een democratische stemming. 

Toch hebben wij het gesprek naar een ander onderwerp gestuurd. Want het is niet leuk om steeds weer de mensen zo verontrust te moeten zien. Meneer en mevrouw Dejong hebben veel in het buitenland verbleven. Op plantages in Indonesie en Suriname. Veel souvenirs van die verblijven zijn nog in het huis te zien. Meneer Dejong kon kort en bondig vertellen en wist zo een mooi beeld te schetsen over zijn leven voor, tijdens en na 2-6RI. Mevrouw Dejong vulde op haar informatieve wijze  de verhalen aan. Toch bleef het gesprek weer herhaaldelijk terugkomen op 2-6RI. 

Hier werd weer gesproken over het boekje, want geloof ons maar, bij iedere sobat ligt dat boekje zo voor het grijpen. Dat er  iedere keer weer naar het boekje wordt uitgekeken en het met plezier gelezen wordt. De manier om op de hoogte te blijven van 2-6RI.  Wel vertelde Marianne dat zij wel graag nieuwe aanvoer van verhalen zou krijgen, omdat het wel eens moeilijk is om weer een goed gevuld boekje te maken. De voorraad aan ingezonden stukjes is op! 

Tja, en al is het dan nog zo gezellig, er moet toch een keer gedacht worden aan de terugreis. Zo een reis vanuit het Zuiden weer terug naar het Westen des lands is ook niet even aan te fietsen. Familie Dejong vond het niet leuk om op de foto te gaan, dit vanwege de vader van mevrouw Dejong. Haar vader was fotograaf en zij heeft een afkeer gekregen  om op de foto te moeten. Meneer Dejong wilde niet alleen op de foto, want hij was geen weduwnaar! Prachtig argument.  Meneer en mevrouw Dejong, bedankt voor de gastvrije ontvangst. 

Nuenen, 07 juni 2010,

 

Betreft; II-6-RI reünie commissie.

 

Geachte mevrouw Lankhuizen, beste Marianne,

 

Tot onze grote spijt moet ik je het volgende mededelen.

 

Na veel wikken en wegen heeft de II-6-RI reünie commissie, gezien de ontwikkelingen van het afgelopen halfjaar, besloten jou per direct uit de commissie te zetten. Dit besluit is door de leden van de II-6-RI reünie commissie op democratische wijze tot stand gekomen. De stemmen waren unaniem. Wij zullen met ingang van heden géén gebruik meer maken van jouw secretariële ondersteuning.

 

Rest ons nog om je te bedanken voor de getoonde inzet in de voorbije jaren.

 

Met vriendelijke groeten,

verblijven wij, Hoogachtend,

 

 

 

namens de II-6-RI reünie commissie ( W. Veldman, J. van Gils),

J. Verdonschot.

 

Vandaag, 11 juni zijn we op bezoek geweest bij sobat Gerrit de Groot in Vught. Aangezien maanden geleden door de zgn. voorzitter , Verdonschot, was beloofd om bij deze sobat op ziekenbezoek te gaan, maar dat niet heeft gedaan, hebben Joop en Marianne  dus sobat de Groot opgezocht. 

Sobat de Groot zorgde voor een hartelijke ontvangst met zelfgebakken cake en koffie. Natuurlijk hebben wij over zijn gezondheid gesproken. Het herstel verloopt nog veel te traag naar de zin van sobat de Groot, maar hij is blij dat hij weer thuis is. Met hulp kan hij het nog best redden in zijn eigen flat. 

Met een hapje erbij hebben we de fotoalbums bekeken, wel drie stuks,  en de verhalen gehoord  die erbij horen. Zo is er heel wat geschiedenis van 2-6RI verteld. Ook hebben we de prachtige schilderijen bekeken die sobat de Groot zo enorm kunstig heeft geschilderd.  Menig familielid heeft een "echte de Groot "aan de muur hangen. Ook ik mag mij vanaf vandaag de trotse bezitter noemen van een heuse "de Groot" noemen. 

Natuurlijk werd ook over het voortbestaan van 2-6RI gesproken. Zeker nu het voor veel sobats steeds moeilijker wordt om aan de reünie deel te nemen, is het fijn dat er een bezoek wordt afgelegd. Wat ook verheugend is om te horen,  is dat het boekje Sepatoe Roesak ook zo graag gelezen wordt door de sobats. Joop wilde eerst niet geloven dat de sobats bij wijze van spreken al bij de brievenbus zaten te wachten voor het boekje. Maar nu  hij het zo van de sobats zelf hoort, is hij ook overtuigd dat het van groot belang is dat boekje blijft verschijnen.  

Gegevens zijn weer uitgewisseld over de sobats van 2-6RI. Wetenswaardigheden genoteerd. Lectuur te leen meegegeven. 

Weer  hebben we zo een heel fijne middag gehad, maar gezien het fileprobleem moesten wij ook rekening houden dat wij weer bijtijds richting Rotterdam moesten vertrekken.  Meneer de Groot, heel hartelijk bedankt voor de fijne ontvangst en we hopen dat u snel zult herstellen. 

60 jarige huwelijksjubileum

 

Op 11 mei 2010 was het 60 jaar geleden dat sobat J.Princen uit Nijmegen het ja-woord gaf aan zijn bruidje.  Dit heugelijke feit werd in familiekring gevierd. Eerst thuis en later op de dag werd het bruidspaar bij hun dochter thuis geheel in de watten gelegd. Mevrouw Princen was net uit het ziekenhuis, herstellende van een longontsteking.  Dubbele feestvreugde in huize Princen dus. 

Hoewel het overige bestuur op de hoogte was gesteld van dit heugelijk feit is er door hen geen enkele ruchtbaarheid aan dit jubileum gegeven. Sterker nog, er was namens hen geen felicitatie gestuurd. Ook bleek  dat  zelfs de gebruikelijke donatie niet was overgemaakt. 
Het bestuur had kenbaar gemaakt dat zij op 11 mei wel  voltallig aanwezig zou zijn bij het 60jarig huwelijksfeest van Menno v.d. Wetering en zijn Elly.
Marianne en Joop hebben de nalatigheid van het bestuur goed gemaakt door het bruidspaar Princen wel te bezoeken en met de felicitaties ook een fleurig bloemenboeket gebracht. Marianne hoopt dat het bestuur alsnog de gebruikelijke donatie door een der penningmeesters aan familie Princen zal  laten overmaken. 

                             sobat Jo Princen en vrouw met een klein deel van de nazaten.

 

 

Ook 60 JAAR GETROUWD!

Zoals jullie hebben gelezen in de voorgaande aankondiging, was sobat Princen niet de enige jubilaris. Menno v.d. Wetering en zijn nog steeds jeugdig ogend bruidje Elly mochten zich op 10 mei 2010 als diamanten echtpaar betitelen. 

Dat deze dag met een groot aantal sobats gevierd zou worden, was het bruidspaar zich in het geheel niet bewust. Met de kinderen een weekend naar Cochem Duitsland dat stond op het programma.

Zelf wilde het echtpaar deze dag voorbij laten gaan, maar de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen vonden dat dat niet kon. De viering van deze heugelijke dag vond plaats in het veteranenhuis "De Treffer"in Eindhoven.  

Samen met vele veteranen, familie en vrienden werd later op de middag genoten van een heerlijke rijstmaaltijd. Afgesproken was dat er namens het bestuur een cadeaubon werd overhandigd.  

De secretaris had een uitnodiging via het secretariaat en een persoonlijke uitnodiging ontvangen. Aangezien  zij  deze dag toch vrijgemaakt had om sobat Princen te bezoeken,  kon zij later op deze dubbele feestelijke dag ook het  bruidspaar van de Wetering haar persoonlijke en secretariële  felicitaties  overbrengen. 

 

Beste sobats,

Zoals ik al eerder vermeldde, is er contact tussen  het secretariaat en de Limburgse Jagers ter bemiddeling in de bestuursperikelen.  Overleg en totstandkoming van weloverwogen voorstellen  nemen duidelijk  tijd in beslag.  Data's wanneer het secretariaat kan vergaderen zijn doorgegeven aan de heer Verdonschot en overige leden van het bestuur. Het secretariaat wacht met intense belangstelling de ontwikkelingen in deze af. 

28 april 2010

                               

Ik moet u mededelen dat door de rest van het bestuur is besloten de reünie te annuleren. 

Dit is allemaal besloten  zonder mijn medeweten. 

U begrijpt wel dat, toen ik vanmorgen mijn post nakeek en een annulering van de kazerne betreffende onze reünie  kreeg, 

ik vol ongeloof dit las. Ik heb dan ook meteen de kazerne gebeld want ik heb gewoon de reünie geheel geregeld om er een weer een heel fijne dag van te maken.

Ik heb geprobeerd om alles weer terug te draaien en de reünie gewoon door te laten gaan.

Echter de voorzitter,J. Verdonschot heeft besloten dat het niet mag doorgaan.

Het schijnt dat de reünie later in het jaar  zal plaatsvinden

Het is verschrikkelijk dat dit is gebeurd. Om zoveel sobats hun reünie af te nemen. 

Het getuigd niet van kameraadschap. Ik zelf vind het een zeer lage streek om dit te doen. 

Wanneer er bestuursperikelen zijn en dan ineens een week voor de reünie te besluiten dat deze niet doorgaat.

Dit zonder mij daarin te kennen en alles gewoon laat regelen.  Of dit al langer het plan is geweest van de andere bestuursleden kan ik niet zeggen.

Maar dat buiten beschouwing gelaten is het diep en diep treurig dat dit gebeurd ten koste van de sobats 2-6RI. 

En waarom nou toch. 

Het enige wat ik weet is wat ik in het boekje al vertelde. er is geen openheid in financiële toestand van de kas 2-6RI en de heer Veldman heeft zeer zeker de laatste jaren alles in zijn eentje beheerd, zonder enige controle. Wel heb ik ieder jaar mijn kostenoverzicht aan hem bekend gemaakt. Wat dat betreft ben ik gewoon eerlijk en open geweest.

 

Beste sobats, ik heb echt alles geprobeerd wat in mijn macht lag. 

Tegen drie anderen van het bestuur blijf je als eenling nergens meer. zeker als je dan buitengesloten wordt van dit wat er nu gebeurd is.

Het schijnt dat er een brief uitgaat naar alle leden van 2-6RI. 

Ik weet verder van niets. 

Wat ik wel weet is dat ik gewoon door wil blijven gaan met alles wat ik voor jullie heb gedaan. Het boekje, de website, de contacten, het e-mailen en bezoeken.

maar ook de reünie.

Ik heb daarom dan ook contact gezocht met de Limburgse Jagers en hoop dat met de tussenkomst van hen de voortgang van de reünie en alles wat betrekking heeft tot 2-6RI gewaarborgd kan worden. 

 

Dit wat er vandaag is gebeurd is verschrikkelijk laag. Mij gewoon alles laten regelen en zelf laten bekostigen, want zo is het ook nog een keer, en dan ineens de reünie annuleren. 

Ik heb in de avond tot 10 uur zoveel mogelijk sobats gebeld die zich aangemeld hadden voor de reünie.

Ik vond dat ik hen dat wel verschuldigd was. Ik ben degene die de reünie heb besproken en geregeld. Ik moest hen ook deze heel verdrietige mededeling brengen. Niet per brief, maar persoonlijk. 

Het is een van moeilijkste dingen die ik ooit heb moeten doen. Om mijn mannetjes zo teleur te moeten stellen en de verbijsterde reacties  van hen te horen is heel erg. Wat zonde allemaal. Wel blijkt dat veel van hen achter mij staan. 

Ik ben  diep geschokt en intens verdrietig door het annuleren van de reünie Dit gedaan door bestuursleden die geheel uit het oog zijn verloren waarvoor een bestuur staat.

         De belangen van de mannen ( en partners) van 2-6RI.

Hoe het allemaal opgelost gaat worden dat weet ik niet maar hoe dan ook, ik blijf mij op dezelfde toegewijde en gedrevenheid inzetten voor de sobats van 2-6RI zoals ik in de voorgaande jaren steeds heb gedaan. 

Ik hoop dan ook dat u mij in de loop der jaren beter heb leren kennen dan de overige leden van het bestuur die momenteel denken.

Problemen in het bestuur lost je niet op met het annuleren van een reünie en vuilspuiterij in een brief naar de leden. Beiden zijn een daad van onkunde in het besturen van een organisatie die staat voor de belangen van de sobats.

Ik blijf u op de hoogte houden.

Marianne .

 

 

Donderdag 15 april secretaressedag. 

Een prachtige bos rozen van de ondersteuning redactie  Sepatoe Roesak.

ziekenboeg

Wie helpt er mee om zoveel mogelijk namen bij deze foto te krijgen. 

Het betreft 2-6RI in 1945  Leijenbroek in Sittart  Klik op de foto om naar een genummerde vergroting te gaan.